Tags

Ik ben gestopt. Met iets stoppen is voor veel mensen eng, maar toch kan het heel bevrijdend zijn. Ik ben gestopt met nadenken over wat ik met mijn toekomst wil of wat ik niet wil. Gewoon even gestopt ook met dingen die ‘moeten’ van mijn omgeving, of beter gezegd; waarvan ik zelf denk dat het moet. Ik doe niet meer mee aan het mooie plaatje, wat ik vooral zelf had geschetst.

30 jaar, een prille relatie, geen eigen huisje en nee, ook geen beestje in de zin van een ‘baby’, maar vooral geen baan! En dat is leuk!

Want ik ben gestopt, met werken ook dus. Niet voor altijd, maar voor even. Ik ben gestopt met jarenlang met lood in mijn schoenen naar mijn zoveelste werkplek gaan. Geen muf kantoor meer voor mij, geen koffieautomaten en verplicht gezellige (productieve) lunches en geen collega’s die van alles moeten, van zowel mij als van hun omgeving en het bedrijf waar ze voor werken. Begrijp me niet verkeerd, want wat voor de één een ‘moet’ is, is voor de ander een ‘wil’. Toch denk ik dat er veel mensen zijn, vooral rond mijn leeftijd (dertigers) die diep van binnen niet willen, maar ‘moeten’ en dat ook doen zonder erbij te voelen of dat is wat ze écht ambiëren.

Afbeelding

Geld verdienen, carrière maken, zo hoort het. Dacht ik. Na de Havo ga je door naar een HBO opleiding. Daarna ga je werken, ontwikkelen en groeien. Of eerst reizen, als je geluk hebt…

Nee, ook daar ben ik mee gestopt, met dat kudde-denken. Ik hoef niet te werken als communicatieadviseur, omdat ik communicatie heb gestudeerd. Ik hoef nu even geen webredacteur meer te zijn, omdat ik lekker kan schrijven en goed ben met internet en computers. Nee, er is niks meer wat ik moet, behalve één ding; het volgen van mijn hart. Ik ben gestopt met denken en gestart met voelen. Daarom heb ik mezelf omgeschoold en begin ik deze lente als gastouder, omdat ik geïnspireerd raak door kinderen en dat diep van binnen altijd al zo is geweest.

“Goh, wat dapper van je zeg” is het commentaar van verschillende mensen op het maken van deze carrièreswitch. Ik zie sommigen denken; wat zonde van je opleiding en het werk wat je hebt gedaan! Bij anderen merk ik dat ze het apart vinden, maar ergens diep van binnen hetzelfde zouden willen doen. Gewoon stoppen met die baan en het roer omgooien. Omdat ik tot nu toe blij ben met mijn keuze zeg ik: stop met me mee, stop met lezen wat ik te zeggen heb en ga doen wat je wilt en wat van jezelf mág in plaats van moet.

Dus ik ben gestopt. Gestopt met mijn oude leven en gestart met het nieuwe. 30 jaar, een leuke vriend, binnenkort samenwonen, geen baby, maar wel twee lieve knuffels van katten en geen carrière-baan op kantoor, maar oppaskinderen die met smart op me wachten. En dat is nog leuker!

Ps. het is op Soralabelle erg rustig geweest vanwege mijn omscholing. Daarnaast heeft mijn nieuwe baan als nanny gewerkt als een soort adempauze. Het heeft mij geïnspireerd om toch door te gaan met het volgen van mijn droom; verder gaan met schrijven en webredactie. Zo zie je maar wat ‘stoppen’ voor je kan betekenen.

Advertenties