Tags

, , , , ,

Kinderen. Kleine krengen zijn het. Druktemakers. Lastig onderwerp. Je weet wel, 31 en nog niet zwanger. Boze eierstokken. Ik schrijf er gewoon liever niet over. Toch mag ik je mijn ervaring met kinderen niet onthouden, want stiekem zijn ze best leuk.

Babyperikelen
Ook al worden ze er meestal in gemaakt, kinderen waren altijd een ver van m’n bed show. Ik vond ze eng en raar en wist niet hoe ik met ze om moest gaan. Bij mijn eerste oppasbaantje was ik direct genezen, toen ik het arme baby manneke optilde en zijn hoofdje (met super zacht fontanelletje) tegen de commodeplank aan stootte. Gelukkig was er met de baby niks aan de hand, maar over mijn gemoedstoestand (en die van de ouders) zal ik verder niet uitwijden. Baby’s die mij later vrolijk toelachten en die ik van hun mama’s ‘best even vast mocht houden,’ veranderden spontaan in huilbaby’s. Ik was er helemaal klaar mee.

Onvoorwaardelijke liefde
Totdat mijn neefje en later ook nichtje geboren werden. Ik leerde veel door te kijken hoe mijn zus met haar kinderen omging en door zelf af en toe op ze te passen. Toen zij ouder werden en ik ook hun vriendjes en vriendinnetjes meemaakte, merkte ik hoe ontwapenend en heerlijk eerlijk kinderen kunnen zijn. En dat was precies wat ik op dat moment in mijn leven nodig had. Het idee dat er nog onvoorwaardelijke liefde bestaat, want dat is waar kinderen meestal heel goed in zijn.

Kind, bron: magic4walls.com

Kind, bron: magic4walls.com

Vrijwilligerswerk
Door mijn ontwakende liefde voor kinderen, besloot ik om juffrouw te worden. Vanwege mijn opleidingsachtergrond hoefde ik daarvoor maar twee jaar te studeren, maar het mocht niet zo zijn. Helaas ben ik niet voorzien van een rekenknobbel, die bij huidige leraren nogal groot moet zijn. Om toch iets met mijn interesse voor kinderen te doen, besloot ik als vrijwilliger aan de slag te gaan in een asielzoekerscentrum. Daar leerde ik hoe vrolijk en dankbaar kinderen kunnen zijn, ook al zijn het kids die niet veel hebben. Zelf kreeg ik veel voldoening door hun een stukje geluk te geven.

Gastouder
Vorig jaar zegde ik mijn baan op en besloot een opleiding tot gastouder te volgen. Een 10-weekse cursus, dus ik had niets te verliezen. Nu ben ik een jaar aan het werk als nanny en dat bevalt goed. Door met kinderen te werken leer ik over hun ontwikkeling, maar vooral veel over mezelf. Ook heb ik eindelijk een goede reden om eindeloos te knutselen, tekenen en te spelen. Een kind is zeker goed voor je creativiteit en om ‘mindful’ met bezig te zijn.

Moeder worden?
Twee poezen en een hond verder, zijn mijn eierstokken furieus en krijg ik daardoor regelmatig kramp in mijn buik. Alsof de natuur zegt: “Hallo, weet je nog waarvoor je hier bent? Hoezo knutselen en blogs schrijven!? Voortplanten zal je!”

Hoewel ik het best eng vind om het moeder zijn zo lang uit te rekken (vanaf je 30’ste gaat de eierproductie in rap tempo naar beneden), vind ik het nu wel even goed zo. Ik heb periodes gekend dat het me niet uitmaakte van wie ik zwanger raakte, van mijn meest duivelse ex-vriend tot de spermabank aan toe, maar daar zou ik mezelf en het eventuele kindje niet gelukkig mee maken. Door het werken met kinderen heb ik een bepaalde rust gekregen. Alsof de natuur zegt; “Ok, met andermans kinderen bezig zijn mag ook, als je er maar iets mee doet.” Wie weet, door meer ervaring op te doen met kinderen en de rust die het brengt, komt mijn eigen kindje vanzelf wel.

Ben jij (nog) geen moeder en wel geïnteresseerd in kinderen? Of wil je zeker weten dat je ze haat? 😉 Dan raad ik je zeker aan om vrijwillgerswerk met kinderen te proberen. Voor vacatures kun je kijken op de website van VCA of  Googlen op vrijwilligerscentrale. Meer lezen over de keuze voor een kind op latere leeftijd en je hart ophalen? Lees dan ‘Baby op bestelling, De zoektocht van een uitstelmoeder’ van Rachel Lehmann-Haupt.

Advertenties