Modevrouwen en Marsmannen

Tags

Je kent het gezegde vast wel: vrouwen komen van Venus, mannen komen van Mars. Dit gezegde bestaat niet voor niets… Het klopt als een verdomde bus! Ja, ik word er zo langzamerhand een beetje nijdig van. Want het onbegrip en de miscommunicaties tussen vrouwen en mannen… die beginnen nu ook invloed uit te oefenen op mijn kledingkast. En dát vind ik niet oké! Vooral omdat ik het ook een beetje zelf doe: rekening houden met wat hij mooi vindt. Het begon zo…

‘Ben je zwanger?’ zegt ex.
‘Ehm, nee hoezo!?’ zeg ik.
‘Oh nou ik weet niet, die jurk is zo wijd bij je buik’ zegt ex..
Het feit dat hij het over de omvang van mijn jurk heeft en niet over die van mijn buik verzacht mijn opkomende driftbui.’Dat jij, als ex-zijnde, met mij praat is één. Maar mijn nieuwe hippe jurk met tailleband, pofmouwtjes en gehaakt borduursel afraken???’ denk ik. Maar goed; jurk linea recta in de prullenbak.

En toen….
‘Het is dat je dat soort dingen niet zegt als je elkaar net kent, maar die rok die je aan hebt is écht niet mooi en in het begin droeg je hem zo vaak, ha ha!’ zegt nieuwe lief.
‘Oh, dat vind jij grappig’ denk ik. Het is dat de betreffende rok me zelf ook tegen begint te staan, mijn kont er toch niet zo mooi in zit en het verdacht veel op een aardappelzak lijkt. Dus ergens snap ik het wel. ‘Ja, ik vind hem zelf ook niet zo leuk meer, maar het was een modegril. Hoge taillerokken, die moest je gewoon hebben’ zeg ik terwijl ik me afvraag hoe erg ik al die tijd voor schut heb gelopen. Je raadt het al; jurk in de aanbieding op Marktplaats.nl.

Vervolgens…
‘Ben je zwanger?’ zegt niet meer zo lieve lief.
‘Gaan we wéér! Tel tot tien. Eén, twee, drie………’ denk ik.
‘HOEZO?’ zeg ik.
‘Lijkt een beetje op een positiejurk’ zegt lief zonder verder commentaar.
‘Die jurk heeft me honderd euro gekost!’ zeg ik. Verliefd was ik toen ik hem zag. Nee, niet mijn vriend maar die jurk, daar in dat ene winkeltje in de stad. De verkoopster had diezelfde jurk aan en wat stond hij haar goed! Precies waar ik van hou, een zigeunerachtige bohemian jurk, tevens met tailleband, romantisch borduursel en doorschijnende mouwen. Perfect gewoon. Zucht… Dag honderd euro, dag mooie jurk, veel plezier bij het Leger des Heils…

De druppel…
Eens kijken wat ik nog in mijn kast heb liggen… Hey! Tuniekje met panterprint. Perfect, printjes zijn weer helemaal hot.
‘Tijgerprintjes kunnen echt niet meer hoor. Dat draagt alleen ma Veerkamp nog’ zegt vervelend vriendje.
‘Weet je, jij moet echt eens paar tijdschriften gaan lezen! De Grazia staat vól met printjes. En óók met tijgerprint. Dit is overigens pánterprint en dat is het ene seizoen in de mode en het volgende seizoen weer uit de mode, dus het komt er eigenlijk op neer dat het nooit uit de mode is geweest! En het ligt er maar net aan hoe je het draagt. Dit is een tuniekje en mams Veerkamp draagt een tweedehands…..’
‘Zet hem even op 2, voetbal begint’ zegt typisch bekrompen machoman zonder enig verstand van mooie vrouwenkleding!
‘Aaargh! Dag tuniekje, ik hoop dat oma goed voor je zorgt…’

De conclusie…
Als wij vrouwen iets mooi vinden, betekent niet dat hij dat ook vindt. De bedoeling van wijde tuniekjes, leggings of skinny jeans begrijpt doorsnee man gewoon niet zo goed. De vraag is nu: volg je de mode of de man? Ik zeg: geen van beiden. Hoewel ik soms denk dat hij echt van een andere planeet komt, vind ik mijn lief nog steeds heel lief. Door hem is nu iemand anders blij met een taillerok die háár wel staat en sta ik niet meer voor schut. Maar echt naar hem luisteren? Nee. Ik hou nog steeds van mode, maar draag het op mijn manier. En die zigeunerjurk trek ik gewoon aan in het bijzijn van vriendinnen die het wel kunnen waarderen.

Tja, je dacht toch niet dat ik die echt heb weggegeven? Sorry Leger des Heils, maar honderd euro gaat je niet in de koude kleren zitten…